[SF][Jo Twins] Promise

posted on 03 Jul 2014 12:23 by sk-chan in Fiction, Jo-Twins
Title : Promise

Author :  BS-EE , FairyBee S K – S a K U

Couple : Jo Twins - Youngmin x Kwangmin [Boyfriend]

Rating : PG-15

Genre : A/U

Author’s note : แท็กเดิม #ยกตห คับผม ใครสับสนว่าตัวเองอ่านตอนก่อนหน้าหรือยัง ลองไล่ทวนจากลิงค์ชื่อตอนด้านล่างนะ จิ้มที่ชื่อตอนได้เลยทำลิงค์ไว้แล้วคับ
 
 
 

 
 
 
 
Forbidden Love
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ตอนนั้นเอง... เขารู้สึกเหมือนภาพที่เคยทำร้ายปาร์ค ชานยอลย้อนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง มันเงียบกริบและไร้สิ่งผิดปกติใดๆเมื่อกลุ่มนักเรียนตรงหน้าเดินผ่านตัวของเขาไปหลังจบคำตอบที่ว่าตนคือโจ กวังมิน

จุดที่เคยยืนอยู่นั้นไร้เงาและตัวเขาราวกับรอยขีดเขียนของดินสอบนกระดาษถูกลบจนสะอาด แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา...

 

ปึง!

 

แผ่นหลังก็ถูกอัดติดไปกับกำแพงอิฐในตรอกแคบระหว่างแมนชั่นเล็กๆที่ไม่ไกลจากเมื่อครู่เลย

 

“โทษทีนะ เพื่อนฉันมือหนักไปหน่อย” สำเนียงเกาหลีแปร่งๆเอ่ยบอกติดจะอารมณ์ดี ดวงตาของยองมินที่หรี่มองด้วยความเจ็บจุกไม่สามารถระบุได้เลยว่าใครคือเจ้าของน้ำเสียงนั่น หัวของเขาเกิดอาการชาวาบก่อนจะปวดแปล๊บตามมาเมื่อรับรู้ได้ว่าไม่ใช่แค่หลังที่โดนกระแทก มือที่ค้ำยันพื้นเพื่อพยายามทรงตัวนั่ง จึงเลื่อนไปจับศีรษะคล้ายจะบรรเทาความทรมานได้แค่ชั่วคราว

 

“มีอะไร.. ก็พูดมา”

 

“เหอะ” มองดูคนเจ็บด้วยแววตาสมเพชระคนหมั่นไส้ ก่อนจะก้าวเท้าไปยืนอยู่ตรงหน้าโจ ยองมินอีกหนึ่งก้าวให้ได้เห็นกันชัดๆ ใบหน้าสวยหวานพร้อมด้วยดวงตากลมโตราวลูกกวางจ้องมองลงมา ชุดนักเรียนอาชีวะที่คุ้นเคยดีทำให้แฝดคนพี่ต้องแสยะยิ้มกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

เพี้ยะ!

“.....” คอเสื้อถูกกระชากเพื่อให้สายตาได้สบมองในระดับเดียวกัน หลังจากที่ต้องทนกับความแสบเพราะโดนตบจนหน้าหันถึงขั้นต้องร้องซี้ดในใจ 

เอากันตามจริง เขาไม่คิดว่าโจกวังมินจะไปมีเรื่องอะไรกับคนพวกนี้ และถึงแม้ว่าตัวเขาจะเข้าข่ายก็ตามที แต่สาบานได้ว่าไม่เคยรู้จักมักจี่ หรือท้าต่อยท้าตีกับเด็กสายอาชีพให้ต้องเจ็บตัวเล่น

 

นอกซะจาก... 

 

“พี่นายกล้ามากนะที่ทำร้ายชานยอล รู้ไว้ด้วยว่าเขาไม่แข็งแรง”

 

เดาผิดซะที่ไหนล่ะ 

 

“งั้นก็รู้ไว้เหมือนกันว่าคนของนายมันชอบเสือกไม่เข้าเรื่อง”

 

เพี้ยะ!

 

ไม่ทันที่รอยเดิมจะหายเจ็บดี อีกคนก็หลังมือใส่แก้มอีกข้างจนใบหน้าซีกซ้ายเกือบฟาดเข้ากับกำแพง แต่โจ ยองมินช่างเป็นบุคคลที่โชคร้าย แหวนเงินเรียบๆไร้ลวดลายกลับทำเอามุมปากปริแตกจนได้เลือด เพราะประโยคชวนหงุดหงิดที่ออกมาจากปากของคนไม่เจียมตัวทำให้เจ้าของดวงหน้าหวานมือกระตุก เรียวคิ้วสีเข้มเริ่มผูกกันยุ่งแม้จะยังแย้มยิ้มมองสภาพคนที่คิดว่าเป็นโจ กวังมินด้วยสายตาแค้นเคือง

แน่นอน... กะอีแค่ทำร้ายปาร์ค ชานยอลน่ะ มันไม่ใช่เหตุผลที่ต้องลงมือตามหาร่างตรงหน้าอยู่แล้ว คนที่ต้องโดนเอาคืนจริงๆก็ต้องเป็นพี่ชายมันสิ  แต่เพราะในฐานะคนรักที่ต้องทนเห็นอีกฝ่ายให้ความสนใจกับคนอื่นนอกเหนือไปจากตนเองและคนในครอบครัว

 

ลู่หาน ทนไม่ได้

 

มือเรียวบางละออกจากคอเสื้อของยองมิน ก่อนจะเหลียวหลังส่งสัญญาณให้เพื่อนที่รอท่าอยู่อีกหลายคนเข้าจัดการ ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นฝาแฝดคนพี่ แต่ด้วยความสัตย์จริงแล้วโจ ยองมินไม่ใช่ผู้ชายร่างใหญ่มาจากไหน เขาก็แค่สูงกว่าคนพวกนี้ไม่เท่าไร ถ้าเทียบขนาดกล้ามเนื้อและสัดส่วนทั่วทั้งตัวแล้วต้องยอมรับว่ายองมินนั้นตกเป็นรอง

เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองทันทีที่เงาดำพาดทับศีรษะจนไร้แสงสว่างจากหลอดไฟริมถนน ผู้ชายหน้าหวานเดินหลบไปยืนชิดอยู่ตรงกำแพงอีกฝั่ง ร่างเล็กๆนั่นถูกบดบังเพราะกลุ่มคนรุ่นเดียวกันที่ยืนล้อมรอบตัวเขาราวกับกำแพงมนุษย์

 

ปึก!

 

ยองมินยกแขนขึ้นบังหน้า กัดฟันรับแรงปะทะจากท่อนขาที่เตรียมง้างเข้าฟาดมาเต็มที่ ปกป้องตัวเองอย่างคนไร้หนทาง อย่าว่าแต่จะให้คิดโต้ตอบกลับไปบ้าง แค่ขยับร่างให้พ้นจากฝ่าเท้าพวกมันเขายังแทบทำไม่ได้

 

.

 

โจ กวังมินกำลังคิดไม่ตก เขารู้สึกงุ่นง่านพิลึก แต่ก็หาสาเหตุไม่เจอ ไหนจะเรื่องของยองมินที่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี วินาทีนี้เด็กหนุ่มจึงทำได้แค่นั่งอยู่บนเตียงนอนในห้องของตนเอง จดจ้องกล่องแหวนที่หยิบติดมือมาด้วยความกังวลลึกๆ หากแต่ก็ไม่กล้าคิดอะไรมากมายเกินกว่าจะโทษว่ามันคงเป็นเพราะความซุ่มซ่าม

เขาตัดสินใจล้มตัวลงนอน โอเค มันคงจะเป็นเวลานอนที่เร็วไปสักหน่อย เพราะตอนนี้นาฬิกาดิจิตอลบนหัวเตียงเพิ่งจะมีเลขแปดโชว์หราอยู่เมื่อกี่นาทีก่อน แต่เขาก็ไม่รู้จะทำอะไรนอกจากปัดความฟุ้งซ่านในหัวทิ้งไปแล้วข่มตาให้หลับลง

 

กวังมิน!

 

“หือ?”

 

โจ กวังมิน!!

 

“มินวู..” ริมฝีปากอิ่มพึมพำเบาๆเมื่อได้ยินเสียงเรียกแว่วดังจากหน้าบ้าน จนต้องแหวกม่านแล้วชะโงกมองจนหน้าผากแนบไปกับกระจกใส เขาเห็นโน มินวูมองกลับมา อาจเป็นอินเตอร์คอมหน้าประตูรั้วมันคงพังหรืออะไรก็ตามแต่ ร่างเล็กๆนั่นกำลังยืนกระสับกระส่ายแล้วกวักมือเ