[OS][Jo Twins] Naughty

posted on 31 Jul 2013 01:07 by sk-chan in Fiction, Jo-Twins
Title : Naughty

Author :  BS-EE , FairyBee , S K – S a K U

Couple : Jo Twins - Youngmin x Kwangmin [Boyfriend]

Rating : NC-17

Genre : A/U

Author’s note : งานชิ้นนี้ไม่ใช่ของเจ้าของบลอคแต่เป็นโปรเจคร่วมนะคะ มันเกิดจากมีคนเริ่มด้นฟิคในไลน์ (เพราะเครียด) แล้วมีคนต่อ แล้วก็ช่วยกันต่อ จนเอามารวมกันเป็นเรื่องได้

 

**ไม่แนะนำสำหรับคนที่ไม่ชอบงานเสื่อมศีลธรรม ติดเรท และเน้นฉากหนักๆ เพราะเนื้อหานอกจากนั้นไม่มีค่ะ //เนื่องจากไม่ได้ตั้งใจทำเป็นฟิค แค่ต่อกันไปเพลินๆ จนมันจบ 

 

**เพราะงานเป็น NC-17 จึงต้องตัดบางส่วนออก แต่จะส่งให้ทางเมล์ที่ทิ้งไว้ในกล่องคอมเม้นค่า~


ส่วนใครที่เล่นทวิตแล้วไม่สะดวกกลับมาเม้นในนี้ เวิ่น ด่า ว่า คนแต่ง ติดแท็ก #ยกตส (อ่านแล้วจะรู้ว่ามันมาจากอะไร 55) นะคะ //คนแต่งจะได้รับรู้ทั่วกัน ขอบคุณค่า~

และหวังว่าโอกาสหน้าจะได้เจอกันอีก >3 < [หรือไม่ต้องแล้ว 555]

 

 

 

 
 
 
 
Forbidden Love
 

 

 

 

 

 

NAUGHTY... 

 


 

 


ปลายเท้าแตะสัมผัสพื้นที่เย็นเยียบด้วยความลุ้นระทึก นึกถึงใครบางคนที่ชอบโผล่มาให้เห็นในเวลาแบบนี้ ถึงแม้ในบ้านจะไม่มีใคร ไม่มีแม้กระทั่งเงาของสัตว์เลี้ยง หรืออะไรก็แล้วแต่ แต่รู้ไว้เถอะว่ามันยังปลอดภัยกว่า การที่ต้องอยู่กับพี่ชายเพียงสองคน พี่ชายอย่างโจยองมิน

เสียงครืดคราดของประตูบานเลื่อนที่แว่วเข้ามา ทำเอาเท้าที่กำลังก้าวเดิน ต้องหยุดชะงักผ้าขนหนูที่เตรียมไว้ในขณะที่กำลังเดินไปยังห้องน้ำ ถูกกำแน่นจากเจ้าของ ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับห้องของตัวเองไป ใบหน้าเด็กหนุ่มแอบตื่นตระหนก แต่ยังคงทำให้เป็นปกติไว้ เมื่อเริ่มเห็นร่างสูงโปร่งเดินมาไกลๆ อย่างรู้ชะตาแน่แล้ว ว่ายังไงก็หลบไม่ทันแต่ลูกบิดสีเงินที่ถูกกอบกุม ก็ยังคงถูกหมุน แล้วพยายามแทรกตัวเข้าไปในนั้น ทว่า....

คล้ายท่อนแขนมันถูกเหนี่ยวรั้ง จากใครอีกคนที่เพิ่งเดินตามมา ทั้งทีอีกนิดเดียวก็หนีทัน อีกนิดเดียวเท่านั้น แต่ก็ทำไม่ได้ ใบหน้าหวานหันกลับมา ในระยะที่ชิดใกล้จนแทบจะไม่มีที่ให้หายใจ

เพียงแค่มองช้อนขึ้นไป... แววตาซึ่งฉายชัดถึงความกระหายอะไรบางอย่าง ช่างเด่นชัดเหลือเกิน

 

“พ.. พี่ยองมิน..”

 

“.....”

 

“ผม.. ผ.ผม” เด็กหนุ่มละล่ำละลักบอก เพราะรู้ตัวว่าผิดเต็มประตู ที่พยายามทำเป็นไม่เห็นและตั้งใจหลบหน้าอีกฝ่าย แต่ไม่ทันได้พูดมากไปกว่านี้ ร่างของเขากลับถูกเบียดเข้ามา เหมือนต้องการต้อนให้เดินเข้าไปกลายๆ

 

 

 

กริ๊ก...

 

 

เพียงประตูที่ปิดลงพร้อมเสียงกดล็อคไว้ กวังมินก็เข้าใจได้ทันที คืนนี้... ไม่พ้นต้องถูกลงโทษแน่นอน

 

“จะรีบไปอาบน้ำหรอ.. มันร้อนมากขนาดนั้นเลยใช่ไหม?”

 

“เปล่านะครับ... ไม่ใช่..”

 

“ไม่เป็นไร พี่เข้าใจ..  ...เดี๋ยวพี่อาบให้ละกันนะ..” น้ำเสียงทุ้มต่ำแสนเรียบนิ่ง กระซิบเบาๆข้างหู ดวงตาของกวังมินเบิกโพล่ง พยายามขัดขืน แต่ก็ไม่ทันแรงของอีกคนที่เพิ่มขึ้น จนแทบจะกลายเป็นการยื้อยุด เมื่อไม่ได้ดั่งใจในที่สุด โจยองมินจัดสินใจกระชากข้อมือเล็กเข้ามาหาตัวแล้วบดขยี้ริมฝีปากลงไปอย่างแรง

 

“อื้อ!!!” เสียงของน้องชายเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน แต่ก็ไม่อาจห้ามสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ รอบเอวที่ถูกรัด กำลังแนบชิดกับร่างกายของตัวเขา อาการที่ตอบรับกลับมา ยิ่งเพิ่มแรงอารมณ์ซึ่งพยายามเก็บไว้ ให้ยิ่งแสดงออกไป เรียวปากสีเข้มจึงอ้ากว้าง เมื่อสัมผัสได้ถึงเรียวลิ้นร้อนชื้น กำลังแทรกลึกเข้ามาหยาด น้ำหวานไหลเลอะเปรอเปื้อนเรียวปาก ก่อนที่ยองมินจะผละออกแล้วไล้เลียให้คนตรงหน้า เรียวลิ้นลากผ่านปลายคางที่เชิดขึ้น ก่อนจะขบเม้มผิวเนื้อจนเกิดร่องรอยเต็มลำคอ ปลายจมูกที่ได้กลิ่นหอม ยิ่งซุกไซร้แล้วออกแรงกอดรัด จนคนโดนกระทำจำต้องสอดแขนยึดไหล่พี่ชายเพื่อทรงตัว

ถึงจะไม่ต้องการ แต่ก็ต้องยอมรับ ว่าเขาไม่อาจปฏิเสธทุกสิ่งที่ถูกยัดเยียดนี้ได้เลย

 

“.....” แต่เพียงไม่นานโจยองมินก็กลับมาป้อนจูบร้อนแรงให้กับเขาอีกครั้ง ก่อนจะพยายามฉุดรั้งให้ต้องก้าวเดินไปยังห้องน้ำใกล้ๆ แต่ไม่ทันได้ก้าวเดินตาม เสียงร้องขอของกวังมินกลับดังขึ้น จนทุกอย่างหยุดชะงักไป คล้ายหัวใจมันหล่นวูบทันทีที่อีกฝ่ายหันกลับมาด้วยใบหน้าซึ่งไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่ากำลังรู้สึกอย่างไร

เพียงเสี้ยววินาที.. ไหล่บอบบางจึงถูกกดตรึงติดกับกำแพง

 

ร่างสูงโปร่งประชิดเข้ามา ก่อนจะฉีกกระชากสาบเสื้อจนไม่ต้องออกแรงปลดกระดุมให้เสียเวลา ลำตัวที่บางกว่า ผิวขาวที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ยิ่งไม่สามารถทำให้เขาหยุดตัวเองได้อีกแล้ว เรียวปากของคนเป็นพี่ประกบซ้ำทั้งที่ยังกดไหล่เด็กตรงหน้าไว้แม้จะได้รับการต่อต้านกลับมาเท่าไหร่ เขาก็ไม่สนใจ โต๊ะทำงานข้างตัวที่เต็มไปด้วยหนังสือและการบ้านของกวังมิน กลับถูกกวาดเกลี้ยงด้วยท่อนแขนของฝาแฝดอีกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 

------------------------ เนื้อหาที่ถูกตัด ------------------------

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

“..พ..พี่ครับ..ไม่นะ.. .อ๊าา า!!..”

 

แม้จะอยากต่อต้านสักเท่าไร แต่ร่างกายกลับไม่เคยทำได้ดังใจนึก

กี่ครั้งที่พลั้งพลาด กี่คราที่ถูกบังคับ ความเอาแต่ใจของพี่ชายก็ได้ครอบครองเขาได้อยู่ร่ำไป <