Title : Little Love รักน้อยๆแต่รักนานๆ
Author : S K - S a K U
Couple : Yunho x Junsu [Hosoo] + Soulmate ft.Changmin
Rating : G น่ารักสดใส
Genre : อิงวง,POV
Summary : รักน้อยผมๆแต่ขอให้รักนานๆ ^^
Author s note : ฟิคเรื่องที่สี่ในชีวิต[สามเรื่องแรกเป็นทูยู] มันเกิดจากที่คิดโปรแกรมไม่ออกและเขียนฟิคยาวทูยูต่อไม่ได้ เลยหนีมาเขียนคู่ชู้ในใจแก้เครียด คู่นี้เค้าน่าร้ากกกกกกกกกกก แต่เซอร์วิสโมเมนท์มีน้อยมาก แม่ยกเลยไม่ค่อยได้จิ้น
ชอบคู่นี้รองจากทูยู >0<

 

"แฟนผมไม่เคยดูแลเอาใจใส่ผมเลย เพราะเขาบ้างานมาก

แฟนผมไม่เคยพาผมไปเดทหรือไปเที่ยวด้วยกันสองต่อสองเลย เพราะเขาเกรงใจเพื่อน[ร่วมวง]

แฟนผมไม่เคยบอกใครเลยว่าเขาคบกับผมอยู่ เพราะเขาห่วงชื่อเสียงของวง

แฟนผมไม่เคยพูดว่ารักผมเลยสักครั้ง แต่กลับประกาศออกทีวีว่ารักแจจุง แจจุงเป็นคนพิเศษบ้างละ

แฟนผมไม่เคยหึงเวลาที่ผมอยู่ใกล้และเล่นหัวกับชายอื่น[ยูชอน]

ฟังแล้วเหมือนแฟนผมจะไม่มีอะไรดีเลยใช่ไหมล่ะ

แต่ผมก็รักเขาที่สุดในโลกเลยนะ"



อ่า~ลืมแนะนำตัวเลย ผม คิม จุนซู หรือ เซียจุนซู หนุ่มน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม สุดน่ารักของวงทงบังชินกิ ที่ใครได้เห็นรอยยิ้มของผมเป็นต้องใจอ่อนทุกราย อิ อิ ไม่เชื่อเหรอ ? งั้นผมจะแสดงให้ดู
 

 

 
 

เป็นไงล่ะ ผมน่ารักใช่ม้า~ ฮิยะ ฮ่า ฮ่า ชมตัวเองมากๆก็เริ่มเขินนะเนี่ย //เริ่มเอามือเกาหัว แสดงอาการอาย


แต่เชื่อหรือเปล่าฮะ ขนาดผมน่ารักขนาดเนี้ยะนะ แฟนผมยังไม่ค่อยสนใจผมเลยอะ ก็อย่างที่เล่าไปตั้งแต่ตอนแรกน่ะแหละว่าแฟนผมเขาบ้างานแล้วก็ชอบปล่อยให้ผมเหงาอยู่เรื่อย อยากรู้กันไหมฮะว่า ผู้ชายคนนั้นคือใคร


นั่นไงเดินมาพอดีเลย

 



“จุนซู นายจะนอนไปถึงไหน รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเลย เดี๋ยวรถจะมารับแล้วนะ” เสียงทุ้มต่ำของหนุ่มร่างสูงที่รู้จักกันในชื่อ จอง ยุนโฮ หรือ ยูโน-ยุนโฮ หัวหน้าวงทงบังชินกิเอ่ยขึ้น


“อีกห้านาทีไม่ได้เหรอ มันยังไม่อยากลุกอ่ะ” ร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียงทำเสียงออดอ้อนบอกอย่างอิดออดว่ายังไม่อยากลุกจากเตียงนุ่มที่นอนอยู่


“อย่ามาอ้อน รีบลุกขึ้นมาเลย” ร่างสูงพูดเสียงแข็ง เหมือนว่าแผนการทำท่าบ๊องแบ๊วน่ารักลวงโลกไปวันๆของจุนซูจะใช้ไม่ได้ผลในคราวนี้


“ม่ายอาวววว ก็เค้ายังไม่อยากลุกนี่นา ” ร่างเล็กยังคงอ้อนต่อไป ก่อนที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้า


“จะลุกดีๆ หรือจะต้องให้ใช้กำลัง” ยุนโฮเห็นว่าเจ้าคนตัวเล็กมันจะอ้อนมากเกินไปแล้ว จึงกล่าวเตือน


“…” ไม่ตอบ แถมยังใช้สองมือจับผ้าห่มที่คลุมหน้าไว้แน่น เหมือนจะรู้ว่าคราวนี้ยุนโฮต้องใช้ไม้แข็งดึงผ้าห่มออกแน่ๆ

แล้วก็เป็นไปตามคาด ร่างสูงออกแรงดึงผ้าห่มที่คลุมอยู่บนร่างเล็กสุดแรง ร่างเล็กพยายามขัดขืนอย่างเต็มที่เช่นกัน แต่ว่าแรงจุนซูหรือจะสู้แรงหมีอย่างยุนโฮได้ หลังจากยื้อกันอยู่ไม่นาน ผ้าห่มก็ถูกดึงจนหลุดออก


“ทีนี้จะลุกได้หรือยัง ? ” ร่างสูงบอกคนที่ยังคงนอนนิ่งอยู่


“…” ไม่ตอบและไม่ขยับ ปกติก็ปลุกยากอยู่แล้ว วันนี้ยังติดเอาแต่ใจเข้าไปอีก เฮ้อ~ คนปลุกเริ่มจะกุมขมับ
มือใหญ่ดึงแขนร่างเล็กให้ลุกขึ้น ในเมื่อไม่ยอมลุกเองก็ต้องออกแรงลาก แต่ร่างเล็กก็ยังขัดขืนดื้อดึงไม่ยอมไป


มือใหญ่จับเข้าที่ข้อมือเล็กก่อนจะค่อยๆโน้มตัวลงมาจนเข้าใกล้ใบหน้ากลมของคนที่นอนอยู่ ริมฝีปากหยักได้รูปวาดยิ้มที่มุมปากก่อนที่จะประกบจูบที่กลีบปากอิ่ม ร่างเล็กด้านล่างพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ก็ถูกมือแกร่งตรึงไว้แน่นจนไม่สามารถขยับไปไหนได้ ลิ้นร้อนพยายามแทรกเข้าไปสำรวจในโพรงปากเล็ก
จุนซูครางในลำคออือในลำคอเมื่อถูกลิ้นร้อนลุกล้ำเข้าไปภายใน มือเล็กหยุดที่จะไขว่ขว้าหาอิสรภาพอีกต่อไป ใบหน้ากลมปรือตาหวานเพราะสติเริ่มหลุดลอยไปกับรสจูบที่ร่างสูงมอบให้ ลิ้นร้อนนัวเนียเกี่ยวพันลิ้นเล็กไปมาก่อนที่จะละจากริมฝีปากอุ่นอย่างเสียดายเมื่อรู้สีกว่าคนรักเริ่มประท้วงว่าขาดอากาศหายใจ


“ที่นี้จะยอมลุกดีๆหรือยังครับ ?” เขาเอ่ยถามคนที่นอนหน้าแดงก่ำอยู่บนเตียง


“…” ไม่มีเสียงตอบเหมือนเดิม แต่คราวนี้ร่างเล็กยอมลุกจากเตียงไปแต่โดยดี โดนแบบนี้ไปถึงกับว่าง่ายไปเลยทีเดียว มองเผินๆก็เหมือนยุนโฮจะชนะที่ทำให้จุนซูจนยอมลุกได้ แต่มองอีกทีก็เหมือนยุนโฮโดนจุนซูหลอกให้แสดงความรักออกมา เรื่องนี้ไม่มีใครบอกได้คงมีแต่เจ้าตัวแสบเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจ


.
.
.

หลังจากเหนื่อยล้าจากการทำงานตามตารางที่แน่นเอี้ยดมาตลอดทั้งวัน ทั้งห้าหนุ่มก็เดินทางถึงห้องพัก แจจุงรีบเดินตรงไปอาบน้ำก่อนใครเพื่อน
ยูชอนทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาก่อนที่จะกดรีโมทเปิดทีวีดูอะไรเรื่อยเปื่อย
ชางมินเดินไปในครัวหยิบขนมออกมาจากตู้เย็น ก่อนที่จะเดินกลับมานั่งลงข้างยูชอน
ส่วนจุนซูล้มตัวลงนอนกองกับพื้นทันที่ขาก้าวพ้นจากบานประตู


“วันนี้เหนื่อยจริงๆเล้ย~” เสียงของคนตัวเล็กที่นอนกลิ้งเกลือกอยู่กับพื้นห้องบ่นขึ้น


“ผมว่าพี่ยุนโฮน่าจะเหนื่อยกว่านะ เมื่อเช้ากว่าจะปลุกใครบางคนให้ตื่นได้ก็เกือบแย่” น้องเล็กของวงเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะหยิบขนมที่ได้มาจากตู้เย็นใส่ปาก


“นี่นายว่าชั้นเหรอ ชางมิน ? ” จุนซูลุกขึ้นจากพื้นห้องและเดินตรงไปยังคนที่เริ่มกวนเขา


“ก็แล้วแต่จะคิด” ชางมินยังคงลอยหน้าลอยตากินขนมต่อไปโดยไม่ได้สนใจคนตรงหน้าเลยสักนิด


“ยูชอน ทำอะไรสักอย่างสิ ทำไมปล่อยให้ชางมินมาว่าชั้นแบบนี้อ่ะ” เสียงแหลมเล็กเริ่มออดอ้อนขอความช่วยเหลือจากคนที่นั่งดูทีวีอยู่ข้างๆ


“…” ไม่มีเสียงตอบจากเจ้าของชื่อ ยูชอนยังคงเพ่งสมาธิให้กับการดูทีวีต่อไป


“ฮ่า ฮ่า” ชางมินระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น นานๆทีน้องเล็กอย่างเขาจะได้มีโอกาสเอาคืนบรรดาพี่ๆในวงบ้าง ช่างสะใจจริงๆ


“ยูชอนอ้ะ~” จุนซูทำเสียงอ้อนหนักขึ้น ใช้สองมือเล็กเขย่าตัวร่างบางเบาๆพร้อมทั้งส่งสายตาวิงวอนขอความช่วยเหลือจากเจ้าของชื่อ


คราวนี้เหมือนจะได้ผล ร่างบางขยับมือเรียวคว้าหมอนที่อยู่ข้างๆตัวแปะเข้าที่กลางหน้ากลมของจุนซูก่อนที่จะจัดการหยิบขนมใส่ปากชางมิน


“เงียบๆกันหน่อยได้ไหม ชั้นจะดูทีวี!!!” นอกจากจะไม่ช่วยใครแล้ว ยูชอนยังเล่นบทโหดตวาดเสียงดัง จนตัวต้นเหตุทั้งสองคนเงียบกริบไปเลย จุนซูทำหน้ามุ่ยก่อนที่จะเดินไปทิ้งตัวนอนที่พื้นหน้าประตูห้อง


“ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ จุนซู” ร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องพูดขึ้น เมื่อพบว่าร่างเล็กมานอนกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น


“…” ไม่ตอบ เอาอีกแล้ว ท่าทางแบบนี้ต้องงอนใครมาแน่ๆ


“ยูชอน ชางมิน แกล้งอะไรจุนซูอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย ? ” ร่างสูงตะโกนถามสองคนที่นั่งอยู่หน้าทีวี ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นตัวต้นเหตุของเรื่อง


“เปล่าน้า~” ทั้งสองคนตอบพร้อมกันเสียงดัง


“เฮ้อ~” ยุนโฮถอนหายใจ ก่อนที่จะก้มตัวลงพยุงร่างเล็กที่นอนกองอยู่กับพื้นเข้าห้องไป เพราะขืนปล่อยไว้ตรงนี้ได้โดนแจจุงตวาดเปิงแน่ๆ


.
.
.

หลังจากที่ยุนโฮเชคตารางงานของวันพรุ่งนี้กับผู้จัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินกลับมาที่ห้องนอน ระหว่างทางสายตาก็เหลือบไปเห็นน้องเล็กของวงกำลังตั้งใจอ่านหนังสือภาษาอังกฤษอยู่
 

“ชางมิน อย่านอนดึกนักนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า” ยุนโฮบอกก่อนที่จะเดินเข้าห้องไป


“หลับซะแล้วเหรอเนี่ย” เขาอุทานขึ้นเมื่อเห็นจุนซูนอนหลับอย่างมีความสุขอยู่บนเตียง ก็สิบห้านาทีก่อนที่เขาจะออกไปเชคตารางงานกับผู้จัดการนั้น จุนซูเพิ่งจะลุกไปอาบน้ำเอง นี่แปลว่าหลังจากอาบน้ำเสร็จก็นอนหลับเลยสินะ ช่างเป็นคนที่หลับง่ายแต่ตื่นยากจริงๆ
ร่างสูงมองไปรอบห้องเพื่อดูว่ายูชอนกับแจจุงหลับไปหรือยัง แต่กลับไม่พบคนทั้งสอง นี่คงไม่ได้ไปเล่นบทรักหักสวาทกันในห้องอ่านหนังสือของชางมินหรอกนะ จะว่าไปเมื่อกี๊เขาเห็นชางมินนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงห้องดูทีวีนี่นา เฮ้อ~แล้วพรุ่งนี้ไอ้คู่นี้มันจะตื่นไหวไหมนั่น บทรักของแจจุงยิ่งรุนแรงถึงใจอยู่


ยุนโฮเดินไปหยิบผ้าห่มสีสวยที่ยังคงพับเรียบร้อยอยู่ปลายเตียงคลี่ออกคลุมให้กับร่างเล็กที่นอนตะแคงอยู่ แล้วโน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากของคนตัวเล็กเบาๆ


“รักจุนซูนะ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบเข้าที่ข้างหู ร่างเล็กขยับกายหงายตัวขึ้น บนใบหน้ากลมเจือรอยยิ้มน้อยๆ


“อืม อร่อยจัง” ทีแรกยุนโฮก็หลงนึกว่าร่างเล็กได้รับรู้ถึงถ้อยคำที่เขาบอกออกไป แต่ความจริงแล้วจุนซูละเมอถึงของกินอยู่นี่เอง

ยุนโฮต้องเป็นคนห่มผ้าให้จุนซูทุกคืน เพราะเจ้าตัวเล็กไม่ชอบนอนห่มผ้า ซึ่งเวลาแจจุงเห็นเขากระซิบบอกรักจุนซูก็มักจะแซวว่า “มาบอกรักเอาตอนหลับแบบนี้คนหลับจะรู้เรื่องไหม ทำไมไม่บอกตอนที่ยังตื่นอยู่” ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากบอกตอนที่จุนซูตื่น แต่ว่ามันไม่มีโอกาสสักทีน่ะสิ
เพราะเวลากลางวันนั้นเขาต้องทำแต่งานแล้วก็งาน แทบจะไม่มีมีเวลาให้จุนซูเลย เป็นหัวหน้าวงนี่มันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย ทั้งเรื่องงาน เรื่องเสียงตอบรับ เรื่องสมาชิกในวง โดยเฉพาะอันหลังนี่หนักสุดๆ ก็สมาชิกทงบังฯแต่ละคนแสบใช่เล่น วีรกรรมของแต่ละคนนะเล่ากันสามวันสามคืนยังไม่จบด้วยซ้ำ


เขาอยากจะพาจุนซูไปเที่ยวด้วยกันสองคนบ้างเหมือนกัน แต่ก็เกรงใจสมาชิกในวงอีกสามคนที่เหลือ เพราะทุกคนสนิทกันมากจึงไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด


เขาอยากจะบอกให้คนอื่นๆรู้ว่าเขานั้นคบกับจุนซูอยู่ แต่มันเป็นสิ่งต้องห้าม ขืนพูดไปได้เป็นเรื่องใหญ่แน่


เขาอยากจะหึงเวลายูชอนเล่นกับจุนซูเพื่อเซอร์วิสคู่ยูซูเหมือนกัน แต่ว่าถ้าไม่ทำแบบนี้เรื่องที่เขาคบกับจุนซู และที่ยูชอนคบกับแจจุงอาจแตกได้ จึงต้องเบี่ยงเบนความสนใจโดยแยกจับคู่แล้วเล่นเซอร์วิสสลับกันแทน


ยุนโฮเคยคิดจินตนาการถึงเรื่องในอนาคตไว้หลายแบบ ทั้งเรื่องที่สักวันสมาชิกทุกคนอาจต้องแยกจากกันไปตามทางของตน เรื่องที่เรื่องรักลับๆของเขากับสมาชิกในวงอาจถูกจับได้ หรือเรื่องสิ่งที่จะทำในอนาคต บางเรื่องคิดแล้วมันก็เศร้า บางเรื่องก็น่ายินดี แต่ว่าอนาคตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด กังวลไปก่อนก็ทำให้เครียดเปล่าๆ
แต่สิ่งเดียวที่เขาคิดว่าคงไม่มีวันเปลี่ยนแปลงก็คือความรักที่มีต่อจุนซู เขาคงไม่สามารถเลิกรักเจ้าตัวเล็กที่แสนขี้อ้อน และสุดเอาแต่ใจคนนี้ได้ แม้ฟังดูแล้วมันอาจจะดูเข้าข้างตัวเองไปสักหน่อยก็ตามแต่คงจะไม่มีใครสามารถดูแลจุนซูได้ดีเท่าเขาอีกแล้ว

ร่างสูงเดินกลับไปที่เตียงของตน ทิ้งตัวลงนอนแต่ยังไม่ทันที่จะหลับตาลงก็ต้องตกใจเพราะเสียงโหวกเหวกที่ดังมาจากห้องอ่านหนังสือของชางมิน เขาจึงรีบลุกขึ้นไปดูสถานการณ์


“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ? ” ร่างสูงถามขึ้นทันทีที่เดินมาถึงที่เกิดเหตุ


“ก็ชางมินน่ะ…” ยูชอนหยุดที่จะพูดไปแค่นั้น


“ชางมินทำอะไรล่ะ” ยุนโฮพยายามถามต่อ


“มันมาแอบดูชั้นกับมิกกี้เล่นบทรักกันน่ะสิ” คราวนี้แจจุงเป็นคนตอบเอง เดี๋ยวนี้เจ้าน้องเล็กริดูหนังสดแล้วรึเนี่ย ไปเอานิสัยแบบนี้มาจากไหนกัน


“ชางมิน” ร่างสูงพูดพร้อมส่งสายตาตำหนิน้องเล็ก


“ก็พี่ยุนโฮยังดูได้เลย คืนก่อนผมเห็นนะ” นอกจากจะไม่สำนึกผิดแล้วยังขุดเรื่องเก่ามาเผาอีก น้องมินช่างทำพี่ได้ งานนี้หมีแย่แล้ว


“แกก็ด้วยเหรอ ไอ้ยุน” แจจุงถลึงตาโตใส่ร่างสูง คืนนี้ท่าทางจะไม่ได้นอนกันแล้ว คงได้โดนแจจุงเทศนายันสว่างแน่


.
.
.

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านบานกระจกใสเข้ามาภายในห้อง คนตัวเล็กขยับพลิกกายก่อนที่จะลืมตาตื่นเมื่อรู้สึกว่าแสงอาทิตย์ส่องกระทบใบหน้า ส่วนคนอื่นๆในห้องยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของตน จุนซูลุกขึ้นจากเตียงนุ่มเดินงัวเงียไปยังเตียงของร่างสูง


“พี่ยุนโฮๆ ตื่นได้แล้ว” เสียงเล็กเอ่ยเรียก พร้อมทั้งใช้สองมือเขย่าแขนเจ้าของชื่อที่ยังนอนหลับอยู่


“อือ” ร่างสูงส่งเสียงตอบแต่ยังไม่ลุกขึ้นจากเตียง


“นี่มันสายแล้วนะฮะ ไหนพี่บอกว่าวันนี้มีงานเช้าละ” ได้ผลคำว่างานทำให้ร่างสูงเด้งตัวจากเตียงทันที ก่อนที่จะหันไปมองนาฬิกา


“ซวยแล้ว จุนซูปลุกทุกคนที พี่จะไปโทรหาผู้จัดการ” ร่างสูงพูดก่อนที่จะวิ่งพรวดออกจากห้องไป
 

แล้ววันใหม่ของพวกผมก็เริ่มต้นด้วยความวุ่นวาย วันนี้สมาชิกคนอื่นท่าทางกันเพลียมาก เหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน ขนาดแฟนที่สุดแสนจะบ้างานของผมยังแอบหลับตอนสัมภาษณ์เลยละ ดูแล้วก็ตลกดี นานๆคนรอบคอบ เพียบพร้อมอย่างเขาจะมีหลุดบ้าง อย่างนี้ต้องถ่ายวีดีโอเก็บไว้แบล็คเมล์ อิ อิ
//ว่าแล้วก็คว้าโทรศัพท์มือถือมาถ่ายวีดีโอหมีนั่งสัปงก ก่อนที่จะนั่งหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว



 
จุนจังน่ารัก ฮา~

Comment

Comment:

Tweet

ตามมาอ่าน จุนจังน่ารักกกกกกก
แลดูไร้เดียงสา ฮ่าๆๆๆ
อีกสี่หน่อนี่ ไม่ต้องพูด ฮ่าๆๆๆ
มัวแต่นั่งแฉกันอยู่ เลยไม่ได้นอนใช่มั้ย!

#3 By winter-moonlight on 2012-06-02 00:30

เรื่องน่ารักจังเลยค่ะ

หมีไม่ได้ไม่รักจุนนะ เพียงแต่แค่
คิดถึงความรู้สึกของเพื่อนๆ และ
รับผิดชอบต่อหน้าที่มากไปหน่อย
เท่านั้นเอง 555+
เป็นกำลังใจให้นะคะ

#2 By note ja (110.164.111.33) on 2010-01-10 20:44

น่าร๊ากกกกกกกก อ่ะ

แหมคนมันเป็นลีดเดอร์อ่ะนะ
ความรับผิดชอบมันก็ต้องมี
ถึงไม่มีเวลาให้ก็รักจุนซูน้า

#1 By Tien in (124.122.244.116) on 2009-12-15 18:56